Угаанныг хаван оглу

Ол плитага турган пашты эскеш, бөрүже изиг суг чашпышаан: - Дөңгүр көк бөрүнү изиг суг-биле чирт! Дөңгүр көк бөрүнү изиг суг-биле чирт! — деп чугааланып турган. Бөрү та канчап, арай боорда, шоодайны оя ызыртыпкан. Хосталы бергеш, дүгү тазарып, ында-мында халбаңаан, а бажы мырыңай дөнгүрергеш, кылаңайнып турар апарган бөрү карак-кулак чок ыдып ыңай болган. Ырадыр дезе бергеш, өөр бөрү чыып алгаш, катап хаван оглунуң бажыңынга кээп-тир. Канчап билир, өөр бөрүге ол күш четпес чадавас. А хаван оглу ол үеде пажын алгаш, бедик ыяш кырынче үне берген. Бөрүлер-даа келген. Аът кулаа көзүлбес караңгы. Хаван оглун дилээн-дилээн, тыппааннар. Хенертен бөрүлерниң бирээзи хаван оглун ыяш кырында көрүп каан. Бөрүлер ону канчап дүжүруп аарыл деп сүмележип эгелээн. Бир бөрү: Бот-боттарывыстың кырынга туруптаалыңарам — деп-тир. - А эң адаанга кым турарыл? — деп, артканнары айтырган. - Бис дөңгүр бөрүге дузалажып келген болгай бис, ол адаанга турзун - деп, өске бөрү харыылаан. Дугурушкан езугаар кылганнар. Дөнгүр бөрү адаанга туруп алган. Артканнары бирээзи бирээзиниң кырынга турупкан. Ам чүгле чаңгыс бөрүнүң үнери артып калган турда, хаван оглу: - Дөнгүр көк бөрүнү изиг суг-биле чирт! — деп алгырарга, дөнгүр бөрү сырбаш дээш, корткаш, дезип ыңай болган. Арткан бөрүлер кээп ушкан. Бирээзи мурнуку даванын кемдедип алган, өскези артыкы даванын, үшкүзү мойнун, дөрткүзу быктын. Ынчалдыр олар чүү-даа чок, куруг чорупканнар .А хаван оглу таваар ыяштан дүжүп келгеш, бажыңынче кирип келгеш, мынчага дээр амыр тайбың чурттап олурар чүвең иргин. Чурукту социал четкилерден алган.